பெரியார் வாழ்க்கை வரலாறு: கற்றதும் பெற்றதும்

2018 செப்டம்பர் 17 அன்று பேஸ்புக்கில் எனக்கான ஒரு உறுதிமொழி எடுத்துக் கொண்டதாக ஒரு நினைவு. அடுத்த வருடம் செப்டம்பர் 17ற்குள் பெரியார் படைப்புகளை முழுமையாக வாசிக்க வேண்டும் என. இடையில் எனக்கு அமைந்த ஊடாட்ட தோழர் குழாமுடனான உரையாடல்களும், செயல்பாடுகளும் இன்னும் என்னை வேகமாக உந்தித் தள்ளின. ஊடாட்டம் சார்பாக நடத்திய கோ.கேசவன் கருத்தரங்கமும் அதையொட்டி அமைந்த காரசாரமான பல் முனை விவாதங்களும் இன்னும் என்னை உற்சாகப்படுத்தின.

இதன் தொடர்ச்சியாக பெரியவர் பொ.வேல்சாமி பேஸ்புக்கில் அறிமுகம் செய்த கவிஞர் கருணானந்தம் எழுதிய “பெரியார் முழுமுதல் வாழ்க்கை வரலாறு” நுால் குறித்து அறிந்து. மிகப் பெரிய நுாலாகிய இதனைப் படிப்பது, பெரியார் குறித்த நமது விரிவான வாசிப்பிற்கு நல்ல பின்புலமாக அமையும் என ஆய்ந்து தேர்ந்தெடுத்தேன். இது 900 பக்க வாழ்க்கை வரலாற்று நுால்.

இதற்கு முன்பே இத்தனை பெரிய வாழ்க்கை வரலாறு என்றால் ஊவேசா வினுடையதைத்தான் வாசித்திருக்கிறேன். இரண்டும் கிட்டத்தட்ட அரை நுாற்றாண்டிற்கும் மேலான தமிழக வரலாற்றை புரிந்து கொள்ளக் கூடிய அளவிற்கு மிகப் பெரியவை. 19ம் நுாற்றாண்டில் துவங்கக் கூடிய இவை இருபதாம் நுாற்றாண்டின் எழுபதுகள் வரை நீண்டு செல்லக் கூடியவை. இரண்டும் முற்றிலும் வேறான அனுபவப் பின்புலங்களை கொண்டவை என்றாலும், இரண்டின் கதைக் களமும் தமிழகம் தான். இரத்தமும், சதையுமாக இப்பிரதேசத்தின் வேறுபட்ட இரு முகத்தை இவற்றில் காண முடிகிறது.

ஆசிரியர் குறிப்பு

கவிஞர் கருணானந்தம் பெரியார் உருவாக்கிய கருப்புச் சட்டை படையின் முதல் அமைப்பாளர். குடியரசு இதழின் ஆஸ்தான கவிஞர். ஈரோட்டில் நாற்பதுகளில் திராவிடர் மாணவர் பேரவையைத் துவங்கி முதல் மாநாட்டை பெரியார், அண்ணாவை அழைத்து நடத்தியவர். மு. கருணாநிதி, மணியம்மையார் ஆகியோரின் ஒரு சாலை மாணாக்கர்.

பேரறிஞர் அண்ணாவின் வாழ்க்கை வரலாற்றை “அண்ணா காவியம்” என்ற கவிதை நுாலாக எழுதியவர். மேலும் பூக்காடு, கனியமுது, சுமைதாங்கி ஆகிய கவிதை நுால்களும் வெளியிட்டிருக்கிறார். பல இதழ்களில் பல்வேறு புனைப்பெயர்களில் கவிதைகள் எழுதி வந்தவர். பெரியாருக்கும் முதலில் “பெரியார் காவியம்” என்ற கவிதை நுாலே எழுத முடிவு செய்து தொடங்கவும் செய்திருந்ததாக முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

திராவிட கழகத் தலைவர் கீ. வீரமணியை விட பத்து வயது மூத்தவர். அவருக்கும் முன்பாக பெரியார் படையில் இணைந்தவர். முதல் திராவிட மாணவர் பயிற்சி முகாம்களில் கலந்து கொண்டு, பின்பு அது போன்ற பயிற்சி முகாம்களின் அமைப்பாளராக இருந்தவர். தபால்துறையில் அஞ்சல் பிரிப்புப் பணியில் அரசு ஊழியராக இருந்தவர். பெரியார் இல்லத்திலேயே தங்கி உணவருந்தி பெரியாரை அருகில் இருந்த வெகுகாலம் நெருக்கமாக அறிந்தவர். பெரியார் இல்லத்தைச் சேர்ந்த உறவினர்கள் அனைவருடனும் நன்கு பரிச்சயமானவர்.

பெரியாரின் உறவினரான பி. சண்முகவேலாயுதம், ஈ.வெ.கி. சம்பந்த் ஆகியோர் உற்ற நண்பர்கள். இவர்கள் free thinkers Association என்ற அமைப்பை ஈரோட்டில் துவங்கியவர்கள். “நாயக்கரின் தத்துப் பிள்ளை” என்றே நண்பர்கள் கேலி செய்துள்ளனர். பெரியார் வீட்டில் தங்கி அவரோடு இருந்து அவரிடம் இருந்து கற்ற காலங்களை “குருகுலவாசம்” என்றே குறிப்பிடுகிறார். அண்ணா, பெரியார் பிளவு ஏற்பட்ட பொழுது தான் நடுநிலை வகித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். அதனை “நமக்கென்ன அரசு ஊழியர்தானே?” எனக் கூறிக் கொள்கிறார்.

பின்னர் இவர் அண்ணாவுடன் நெருக்கமாக இருப்பதை பெரியார் அறிய வருகிறார். அதன் பிறகு தான் பெரியாரை பதினாறு ஆண்டுகள் பார்த்ததில்லை என்கிறார். பின்னர் 1967ல் இவர் இயற்றி வெளிவந்த அண்ணா காவியத்திற்கு மதிப்புரை எழுதிப் பாராட்டியவர் பெரியார்தான்.

நுால் எழுதிய முறை குறித்து

பெரியாரின் உரைகளை அப்படியே எடுத்தாள வேண்டியிருப்பதாலும் பெரியார் பற்றிய நுாலாக இருப்பதாலும் தனிநடையோ, சொந்த கருத்துக்களையோ வெளிப்படுத்த வாய்ப்பில்லை என்கிறார். இந்நுாலை ஆராய்ச்சி கண்ணோட்டத்துடனோ, விமர்சன கண்ணோட்டத்துடனோ எழுதவில்லை என்கிறார். வாழ்க்கை வரலாற்று நுால் எழுதவற்கான அடிப்படை அம்சங்களை புரிந்து கொள்ளும் நோக்கோடு பல ஆங்கில நுால்களை இப்பணிக்காகவே படித்ததாகக் குறிப்பிடுகிறார். 1939-40 வரையான பெரியாரின் வாழ்க்கை வரலாற்றை “தமிழர் தலைவர்” என்ற தலைப்பில் வெகு சிறப்பாக சாமி சிதம்பரனார் எழுதியிருப்பதாகவும், அதன் பிறகான வாழ்க்கையை யாரும் எழுதாதே தான் அப்பணியைத் தேர்ந்தெடுக்கக் காரணம் என்கிறார். சாமி சிதம்பரனாரின் வாழ்க்கை வரலாற்று நுால் அத்தகைய நுால் எப்படி எழுதப்பட வேண்டும் என்பதற்கான மிகச் சிறந்த உதாரணம் என்கிறார்.ஆகவே இந்நுாலில் 1939-40 வரையான காலகட்டத்தை வெகு வேகமாக கூறிச் செல்வதாகவும் குறிப்பிடுகிறார். இந்நுாலின் முழு பெயர் “A Complete Biography of Thanthai Periyar – In Prose”. திருச்சி சிந்தனையாளர் கழகம் சார்பாக வெளியிடப்பட்ட பெரியார் சிந்தனைகள் மூன்று பாகம் தொகுத்த ஆணைமுத்துவின் பிரம்மாண்ட முயற்சி தனக்கு ஆதர்சம் என்கிறார்.

1979ல் இந்நுாலுக்கு எழுதிய முன்னுரையில், அரசுத் தரப்பிலிருந்து பெரியார் வாழ்க்கை வரலாறு வெளியிடப் போவதாக அறிவிப்பு வந்தது. எனவும் குறிப்பிடுகிறார். இந்நுாலை கடுமையான பத்துமாத உழைப்பின் விளைவு என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். “பெரியார் பகுத்தறிவு நுாலகம் – ஆய்வகத்தில்” இருந்து “குடியரசு” “விடுதலை” “திராவிட நாடு” கோப்புகளை ஆய்ந்து குறிப்புகள் எடுத்து, ஆதாரப்பூர்வமாக வரலாற்றை எழுத எடுத்துக் கொண்ட முயற்சிகளை குறிப்பிடுகிறார். இந்நுாலை எதற்கும், யாருக்கும் பயந்தோ, தயங்கியோ, கட்டுப்பட்டோ எந்த சமரசங்களுக்கும் இடம் தராமல் ஆய்வு நேர்மையுடனும், மனதில் பட்டமுறையில் எழுதியதாகக் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு சுயமரியாதைக்காரன் என்கிற விசயத்தை மறக்காமல் எழுதினேன் என்பதில்தான் எனக்கான மனநிறைவு இப்பணியில் உள்ளது என்கிறார்.

“தன்னையீன்ற சின்னத்தாயம்மையார் மறைந்தபோது பெரியார் எழுதியுள்ள கட்டுரை, மிகச் சிறந்த வாழ்க்கை வரலாற்று இலக்கியம், பன்னீர் செல்வம், நாகம்மையார் மறைவின்போது தீட்டியவை, ஒப்பற்ற கையறு நிலை இலக்கியங்கள், அய்ரோப்பியச் சுற்றுப் பயணத்தின்போது அவர் எழுதி அனுப்பிய மடல்கள், தலைசிறந்த பயணக் கட்டுரைகள், இராமாயண ஆராய்ச்சி ஒன்றே அவருக்கு பி. எச். டி., வாங்கித்தர வல்லது. தாமே நாற்றுக்கு மேற்பட்ட நூல்கள் எழுதியவர், இனிவரும் உலகம், தத்துவ விளக்கம் இரண்டும் ஆங்கிலத்தில் இருந்தால் நொபெல் பரிசு அவரைத் தேடிவந்திருக்கும், அவர் தீட்டிய தலையங்கம் அத்தனையும் ஈட்டியின் முனைகள், அவ்வளவு பெரும் எழுத்தாளர், தமது சுயசரித்திரம் எழுதாமல் விட்டதால் , எனக்குக்கூட அவருடைய வாழ்க்கை வரலாற்றை எழுதக் கூடிய தைரியம் பிறந்து விட்டதல்லவா?” என்று தன் முன்னுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

தன் முன்னுரையில் கவிஞர் கருணானந்தம் “உலகத்திலேயே தந்நிகரற்ற சுயசிந்தனையாளர், பகுத்தறிவு ஊற்று, தீர்க்கதரிசி, பெரியார். நல்வாய்ப்பாக இவருக்கு ஆங்கிலம் தெரியாது. தெரிந்தால், இவர் கருத்துகள் இரவல் என்றும் சொல்ல, இங்கு ஆள் இருப்பார்!” என்று குறிப்பிடுகிறார். ஆனால் சமீபத்தில் வெளிவந்த கீ.வீரமணியின் நேர்காணல் ஒன்றில் பெரியார் தனிப்பட்ட உரையாடல்களில் ஆங்கிலத்தில் பேசுவார் என்றும், இங்கிலாந்தின் Humanist Association, Thinkers Libray வெளியீடுகளை தொடர்ந்து வாசித்தவர் என்றும் குறிப்பிடுகிறார்.

கே. அவருடைய பேச்சு மொழி, தனிப்பட்ட முறையில் பேசும்போது எப்படி இருக்கும்?

ப. சில நேரங்களில் ஆங்கிலத்தில் பேசுவார். சரியான சொற்களை தேர்ந்தெடுத்துச் சொல்வார். எப்போதும் அபிதான கோசம், அபிதான சிந்தாமணி புத்தகங்களைப் புரட்டியபடி இருப்பார். தன் சிந்தனைகளை டைரியில் எழுதிவைப்பார். ஏதாவது யோசனைகள் புதிதாகத் தோன்றினால் குறித்து வைப்பார். கடைசி 30 ஆண்டுகளில் அவருக்கு பல்லே கிடையாது. இருந்தபோதும் தெளிவாகப் பேசினார். இறக்கும்வரை, அவரை அசைவ உணவை உண்டார்.

கே. பெரியார் தான் படிக்க வேண்டிய புத்தகங்களை எப்படித் தேர்ந்தெடுப்பார்?

ப. பெரும்பாலும் ஆராய்ச்சி நூல்களைத்தான் படிப்பார். படிக்கும்போதே அடிக்கோடிடுவார். மூலையில் எழுதிவைப்பார். பிரிட்டிஷ் ஹ்யூமனிஸ்ட் அசோசியேஷன், திங்கர்ஸ் லைப்ரரி புத்தகங்களை வாங்கிப் படிப்பார். குடியரசு இருந்த காலத்தில் இங்கர்சால் குறித்த புத்தகங்கள், பொதுவுடமை அறிக்கை போன்றவற்றை மொழிபெயர்த்து வெளியிடச் செய்தார்.” (https://www.bbc.com/tamil/india-49725463)

மேலே குறிப்பிட்டவற்றிற்கான நோக்கம் பெரியார் “தன்னிகரற்ற சுயசிந்தனையாளர், பகுத்தறிவு ஊற்று, தீர்க்கதரிசி” என்ற கவிஞரின் கூற்றை மறுப்பதற்காக அல்ல. மாறாக மனிதர்கள் யாரும் “கருவிலே திருவானவர்கள் அல்ல”. அறிவின் தோற்றமும், வளர்ச்சியும் அவ்வாறு புரிந்து கொள்ள முடியாது. அப்படிப் பார்த்தால் உலகில் யாருமே சுயசிந்தனையாளரோ, அறிவாளியோ அல்ல. மனித அறிவு என்பது காலந்தோறும் சகல மனிதர்களின் ஊடாகவும் கைமாறி கைமாறி கையளிக்கப்பட்டும், பகிர்ந்தும், மோதியும், உரையாடியும், நெகிழ்ந்தும், இறுகியும் தொடர்ந்து வளரக்கூடியது. பெரியார் தன் அறிவை இந்த உலகிலிருந்துதான் பெற்றார். அதனை தன் பங்களிப்புகளோடு தனித்தன்மைகளோடு மீண்டும் இவ்வுலகிற்கு வழங்கினார். அந்த பங்களிப்பை, தனித்தன்மையை அவருடைய நீண்ட சமூகப் போராட்ட வரலாறும், பிரத்யேகமான சமூக சூழலும்தான் சாத்தியமாக்கியது என்பதைத்தான் நாம் விளங்கிக் கொள்ள வேண்டும் என்றே நம்புகிறேன்.

“ஒரு சரித்திர ஆசிரியரோ, நாவலாசிரியரோ தத்தும் நோக்கங்களை, விருப்பங்களைத் தம் நுாலில் வலியுறுத்த முடியும்; ஆனால், ஒரு வாழ்க்கை வரலாற்று ஆசிரியரால் இது இயலாது ! தனக்குக் கிடைக்கும் எல்லா விதமான செய்திகளையும் திரட்டித், தன் நூலின் நாயகரின் உண்மையான குண நலன்கள் வெளியிடப்பட, எதையும் குறைத்தோ மறைத்தோ திரித்தோ கூட்டியோ கழித்தோ கூறாமல், அன்னாரின் பண்புகளைப் பிறர் அறிந்திடும் ஆர்வம் மிகுந்திட, மெய்யை உணரும் ஆவல் நிறைந்திடச், சுவை குன்றாது, அழகுடன் அமைத்துத் தரவேண்டும்,” என்கிற அவரின் கூற்றில் உண்மை இருக்கிறது என்றே நம்புகிறேன்.

“அய்யாவோ நம் கண்முன் வாழ்ந்தவர். மூன்று தலை முறையினர் அவரை முழுமையாய் அறிவர். வாழ்க்கையில் இரகசியமே கிடையாது. அவர் பேச்சில்-எழுத்தில் தெளிவின்மையோ, குழப்பமோ, இருபொருள் தரும் தன்மையோ (ambiguity) இருப்பதில்லை . மூடிமறைத்துப் பேச அவர் அறியார். எல்லாமே வெளிப்படை. அச்சம் தயைதாட்சண்யத்துக்கு அப்பாற்பட்டவர். காலமெல்லாம் தாம் செய்வது நன்றி கிட்டாத பணி மட்டுமல்ல; யாருக்காகப் பாடுபடுகிறோமோ அவர்களே உண்மை புரியாமல் எதிர்க்கக் – கூடிய பணி-என்பது நன்கு தெரிந்திருந்தும், அதனையே தொடர்ந்து ஆற்றி வந்தவர்.” இந்த வரிகள் எத்தனை உண்மை என்பதையே இந்நுாலின் வாயிலாகவும், இதில் கூறப்பட்டுள்ள பெரியார் வாழ்க்கை வரலாறிலிருந்தும் கற்றுக் கொண்டேன்.

நுாலிலிருந்து விரிவான குறிப்புகள்

பார்ப்பன ஆதிக்கம்

1909 ஆம் ஆண்டு மிண்டோ – மார்லி சீர்திருத்தத் தின் விளைவாய் இந்தியர்களையும் உயர் உத்தியோங் களில் ஆங்கிலேயர் நியமித்தனர். தென்னகத்தில் இவை அத்தனையும் பார்ப்பனர்களுக்கே கிடைத்து வந்தன. எடுத்துக் காட்டாக 1898 முதல் 1930 வரை நியமிக்கப் பெற்ற ஹைகோர்ட் ஜட்ஜ்கள் ஒன்பது இந்தியரில், எண்மர் பார்ப்பனர், ஒருவர் நாயர். உதவி கலெக்டர் 140 பேரில் 77 பேர் பார்ப்பனர். 12 மாவட்ட நீதிபதிகளில் 93 பேர் பார்ப்பனர்கள்.
பக். 55

குடியரசு இதழின் தோற்றம்

1925 – ஆம் ஆண்டு மே திங்கள் 2 -ஆம் நாள் ஈரோட்டில் உண்மை விளக்கம் பிரசில் அச்சாகிக் குடி அரசு’ என்னும் வார இதழ், திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் சுவாமிகளால் தொடங்கி வைக்கப் பெற்றது. நாட்டிலுள்ள உயர்வு தாழ்வு மனப்பான்மை ஒழிந்து, சமத்துவ உணர்வு பரவி, சமயத் துறையிலுள்ள கோடுகள் ஒழிய, நாயக்கரின் ‘குடி அரசு ” பாடு பட்டால் தனக்கு மிக்க மகிழ்ச்சி என அந்தத் தமிழ்த் துறவி பேசினார். மனச்சாட்சிக்கு உண்மை என்று பட்டதைத் தெரிவிக்க அஞ்சக்கூடாது; மக்களுக்குள் சுய மரியாதை, சமத்துவம், சகோதரத்துவம் ஓங்கி வளர வேண்டும்; உயர்வு தாழ்வு உணர்ச்சி நாட்டிலுள்ள சாதிக சண்டைக்குக் காரணமாயிருத்தலால் அது ஒழிக்கப்பட வேண்டும்; தேசத்தையே முன்னிறுத்தி வைக்காமல், ஒவ்வொரு வகுப்பும் முன்னேற வேண்டும் – என்று தமது புதிய ஏட்டின் நோக்கத்தை அன்றே வெளியிட்டார் ஈ. வெ. ரா. பச்சை மேலட்டையுடன் கூடிய “குடிஅரசு” வார ஏடு, அன்றைய ஆதிக்கக் கோட்டையினைத் தகர்த்திடும் வெடிகுண்டாகக் கருதப்பட்டது.
பக். 56

குருகுலப் போராட்டம்

திருநெல்வேலி மாவட்டத்திலுள்ள சேரன்மகாதேவியில் தமிழ் நாட்டுக் குருகுலம் என்ற பெயரால் சிறுவர்களுக் கான விடுதி ஒன்றினை வ. வே. சுப்பிரமணிய அய்யர் பொறுப்பேற்று நடத்தி வந்தார். இது தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கட்சியின் பொருளுதவியில் நடந்தது. கட்சியில் லிருந்து பணம் அவ்வப்போது தரப்பட்டு வந்தது. மேலும் தமிழ் நாட்டு வள்ளல் பெருமக்களிடமிருந்து ஈ. வெ. ரா., திரு. வி. க., டாக்டர் நாயுடு போன்றார் நிறையப் பொருள் திரட்டி வழங்கி வந்தனர். மொத்தப் படித்த தேசிய வாதியான வ. வே. சு. அய்யர் குருகுலத்து மாணவர் களிடையே வேற்றுமையை விளைத்து வந்தார். பார்ப்பனப் பிள்ளைகளுக்குத் தனி இடம், தனித்தண்ணீர், தனி உணவு (உப்புமா) தனிப்பயிற்சி ; பார்ப்பனரல்லாத சிறார்களுக்கு வேறு இடம், வேறு உணவு, பழைய சோறு) வேறு தண்ணீர், வேறான பயிற்சி ; இதனால் அங்கே சாதிப் பிரிவினை ஆக்கம் பெற்று வந்தது. குருகுலத்தின் நோக்கத்துக்கும் தேசிய ஒருமைப்பாட்டுக்கும் இது முரணானது எனப் பல முறை எடுத்துக் காட்டியும், வ.வே.சு.அய்யர் ஒருப்பட வில்லை; காங்கிரஸ் கட்சியின் உதவிப் பணத்தை ஈ. வெ. ரா. தரச் சம்மதிக்காதபோது, வேறொரு பார்ப்பனக் காரியதரிசி (டி. எஸ். எஸ். ராஜன்) வாயிலாய், அய்யர் அந்தத் தொகையைப் பெற்றுக் கொண்டார்!
பின்னாளில், 1948-ல் சென்னை மாகாண முதலமைச்சர் ராகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஓமந்தூர் பி. ராமசாமி ரெட்டி யாரின் மகன் சேர்மாதேவி குருகுலத்தில் பயிலும்போது, பார்ப்பனர் தண்ணீர்ப் பானையில் நீர் எடுத்துக் குடித்து, அவ்வாறு சாதிப் பிரிவால் பாதிக்கப்பட்டவர். இவரை அழைத்து வந்து ரெட்டியார், பெரியார் முன் நிற்கவைத்து, ‘அங்கு நடைபெறும் அட்டூழியங்களை நாயினாவிடம். செப்பு’ என்றாராம்.
பச்சைப் பார்ப்பனியம் தலை விரித்தாடும் போக்கினைக் கண்டித்து ஈ. வெ. ரா. வெளிப்படையாகப் போர் தொடுக்க வேண்டிய சூழ்நிலைக்கு உந்தப்பட்டார். காங்கிரசில் இருந்த பார்ப்பனரல்லாத தலைவர்களான திரு வி.க., டாக்டர் நாயுடு, எஸ். ராமநாதன், தண்டபாணிப் பிள்ளை, வயி. சு. சண்முகம் செட்டியார், ஓமந்தூர் ரெட்டியார், தங்கப் பெருமாள் பிள்ளை ஆகியோர் இந்தக் குருகுலத்தையே ஒழித்துவிட முடிவெடுத்தனர். அய்யர் இணங்கவில்லை. காந்தியடிகளிடம் தலையிடுமாறு கேட்டனர். அவரும் குரு குலத்தில் சம்பந்தி உணவே அளிக்கப்படல் வேண்டும் என வலியுறுத்தினார். இதற்கும் வ.வே.சு அய்யர் மறுத்து விட்டார்.
ஈ. வெ. ராமசாமியின் கோட்பாட்டுக்கு இப்போது ஒரு புதிய பொருள் கிடைத்தது. பார்ப்பனர் பேசுகின்ற தேசியம் போலி ; தீண்டாமை ஒழிப்பு மாய்மாலம்; ஒற்றுமை ஒருமைப் பாடு கொள்கை யாவும் ஏமாற்று வேலை என்று தமிழ் நாடு முழுவதும் பறையறைந்தார். காங்கிரசில் இருந்த போது பிரச்சாரத்துக்காக திண்டுக்கல்லில் ஒரு பார்ப்பனர் வீட்டில் உணவு கொள்ளச் சென்றபோது, எஸ். சீனிவாச அய்யங்காருக்கு உள்ளேயும், இவருக்கு வெளியேயும் சாப் பாடு படைத்தனர். காலையில் சாப்பிட்டுவிட்டுத் தாம் விட்டுச்சென்ற எச்சில் இலைக்குப் பக்கத்திலேயே, அமர்ந்து மதியமும், இரவும் ஈ.வெ.ரா. உணவு அருந்த நேரிட்டது.
சாதி வேற்றுமை வளர்த்த குருகுலத்துக்கு நிதி திரட்டி வழங்குவதை அறவே நிறுத்திக் கொண்டதால், அது இயங்குவது இயலாமற் போய்த், தானே மரணத்தைத் தழுவியது. தமிழ் மக்களின் அகக் கண்களைத் திறக்க இந்தக் குருகுலப் போராட்டம் அருமையாக உதவி யது. காங்கிரஸ் காரியக் கமிட்டியிலிருந்த பார்ப்பனர் களான சி. ராசகோபாலாச்சாரியார், என். எஸ். வரதாச்சாரி யார், கிருஷ்ணமாச்சாரி, ஆலாசியம், கே. சந்தானம். டாக்டர் டி. எஸ். எஸ். ராஜன் (இவர் ராஜாஜி அமைச்சு ரவையில் சுகாதார மந்திரியாக இருந்தபோது, 2000 மூட்டை நெல்லைப் பதுக்கி வைத்திருந்தாராம் 1937-39-ல்) மற்றும் டாக்டர் சாமிநாத சாஸ்திரி ஆகியோர், தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் தலைவர்கள் பார்ப்பன துவேஷப் பிரச்சாரம் செய்வதாய்ப் பழி கூறிக் கமிட்டியைவிட்டு விலகிச் சென்ற னர். இவர்களை இந்து” கஸ்துாரி ரங்க அய்யங்காரும், ”சுதேசமித்திரன் ” ரெங்கசாமி அய்யங்காரும், எஸ். சீனி வாச அய்யங்காரும், எஸ். சத்தியமூர்த்தி அய்யரும் பச்சையாக ஆதரித்தது குறிப்பிடத் தக்கது.
பக். 59

பெரியாரின் அறிவாளிகள் படை

”குடியரசு ” ஒரு ஏட்டில் வெளிவந்த கட்டுரைகளுக்குப் பதில் சொல்லவோ, மறுக்கவோ எதிரணியினருக்கு எத்தனையோ பத்திரிகைகள் இருந்தன. அவைகளின் வாதங்களை, எதிர்ப்புகளை முனைமழுங்கச் செய்யக் ”குடி அரசு’ இதழில் பெரியார் சித்திரபுத்திரன் என்ற புனை பெயரில் எழுதுங் கட்டுரை களுடன், மாபெரும் தர்க்கவாத ஆராய்ச்சி நிபுணர்களும், மேதைகளும் அறிவாளிகளுமான சாமிகைவல்யம், சந்திரசேகரப் பாவலர், சாமி சிதம்பரனார், எஸ். குருசாமி போன்றாரின் பகுத்தறிவு விளக்கங்களும் நிரம்ப இடம் பெற்று வந்தன. இராமாயணம், பெரிய புராணம், பாரதம் இவற்றையெல்லாம் அலசி ஆராய்ந்து, அவற்றிலுள்ள பொருந்தாக் கதைகளையும், புரட்டு களையும் அம்பலப்படுத்தியது “குடியரசு.”
பக். 74

தொழிலாளர் பங்கு

மார்க்ஸையும் லெனினையும் அறிந்து கொள்ளாமலே, பெரியார் தமது கூர்த்த மதியினால், 1900 ஆண்டிலேயே. தமது 21-ஆவது வயதில், தாம் தீவிரமாக மண்டி வணிகத் தில் ஈடுபட்டிருந்த காலையில் தொழிலாளர்க்குத் தொழிலில் பங்கு என்ற திட்டத்தை மேற்கொண்டிருந்தார். இலாபத்தை மூன்றாகப் பிரித்துத் தனக்கு ஒரு பாகம், தன் முதலுக்கு வட்டியாக ஒரு பாகம், தொழிலாளிகளாகிய உழைக்கும் கூட்டாளிகளுக்கு ஒரு பாகம் எனப் பிரித்துக் கொடுத்தார். அது நன்கு செயல்பட்டதால், அதுவே தொழிலாளர் பிரச்சினை தீர்க்கும் வழி என்பதைத் தனது கொள்கையாய்க் கொண்டு பிரச்சாரமும் செய்து வந்தார். இப்படியாகச் சமுதாயத்திலிருந்து, பொருளாதார சம்பந்தமாகவும் தமது கொள்கைகளை விரிவுபடுத்திய, பெரியார், அப்போது சமதர்மத் திட்டத்தை வெற்றிகரமாக நடைமுறைப்படுத்திக் காட்டிய சோஷலிச சோவியத் ரஷ்ய நாட்டை நேரில் கண்டுவர விரும்பினார்.

பக். 86

1952 தேர்தலில் இந்தியக் கம்யூனிஸ்டுகளை ஆதரித்துத் தாம் செய்த பிரச்சாரத்தின் போது, பெரியார் சில உண்மை களை உணர்ந்து கொண்டார். விவசாயிகளிடத்திலும், தொழிலாளர்களிடத்திலும் அவர்கள் நல்லவண்ணம் பிடிப்பு வைத்திருந்தனர். சந்தா வசூலித்தனர். அவ்வப்போது கூலி உயர்வு முதலிய சில்லறைச் சலுகைகளைப் போராட்டத்தின் மூலமாகப் பெற்றுத் தந்து, அவர்களை நிரந்தரக் கூலியாட் களாகவே வைத்திருக்கத்தான் கம்யூனிஸ்டுகளின் உழைப்பு உதவியது. இதைப்பற்றியெல்லாம் பெரியார் தீவிரமாகச் சிந்தித்தார். தென்னாட்டில், அதுவும் தமிழகத்தில், விவ சாயிகள் என்றாலும் தொழிலாளர்கள் என்றாலும் அனை வருமே திராவிடர்கள்தாம். இவர்களில் ஆரியர் யாரும் வயலிலோ, ஆலையிலோ, தொழிற்சாலையிலோ வேலை செய்வதில்லை. அவர்களுக்கு சாஸ்திரப் பாதுகாப்பே அப்படித்தான். ஆகவே, திராவிட மக்களாகிய வேளாண் மையில் ஈடுபடுவோர், தொழிற்சாலைகளில் உழைப்போர் ஆகியோரின் உரிமையினைப் பெற்றுத்தரத் திராவிடர்கழகச் சார்பில், தொழிற்சங்க ரீதியில், தனித்தனி அமைப்புகள் தேவை எனப் பெரியார் கருதினார் இவை, போட்டித் தொழிற் சங்கங்களாகப், பழைய பாணியிலேயே இருக்கக் கூடாது என்றும் நினைத்தார். அதன் விளைவாகத் திராவிட விவசாயத் தொழிலாளர் சங்கம், தென்பகுதி ரயில்வே மென் யூனியன் ஆகிய இரு தொழிற்சங்கங்களைப் பெரியார், 1952 – ஆம் ஆண்டில் தொடங்கி வைத்தார். தொழிலாளர்களும் பங்குதாரர்களாக மாறவேண்டும் என்ற கொள்கை, பெரியாருடையதல்லவா?
பக். 226

திராவிடம்

“நமக்கு வேண்டியது தன்மானமும், இனப்பற்றும், இன உணர்ச்சியும் தான். எதை எடுத்தாலும் இனத்தைக் குறிப் பதாக இல்லை. இருந்தால் ஆரிய இனத்தையோ, அதற்குப் பட்ட கிளையையோ குறிப்பதாக இருக்கிறது. இந்திய காங்கிரஸ், இந்திய கம்யூனிஸ்ட், இந்திய சோஷலிஸ்ட், இந்திய இந்து மகாசபை … இப்படியே! இப்போது ஏதோ தொழிலாளி, பாட்டாளி மக்களிடையே சிறிது உணர்ச்சி காணப்படுகிறது. இவர்கள் துணிந்து இந்தியத் தொடர் புள்ள நிறுவனங்களில் இருந்து வெளிவந்து, ‘திராவிடர் நிறுவனங்களில் சேர வேண்டும். இப்படித்தான் இனி, இனப்பற்றையும் நாட்டுப் பற்றையும் வளர்க்க வேண்டும். அதனாலேயே திராவிட விவசாயத் தொழிலாளர் சங்கம், தென்பகுதி (திராவிட) இரயில்வேத் தொழிலாளர் சங்கம் ஏற்படுத்த யோசனை சொன்னேன். ‘திராவிட’ என்ற பெயரைக் கண்டு யாரும் முகம் சுளிக்க வேண்டாம். அப்படி முகம் சுளிக்கும் அந்தத் துரோகிகள் கூட்டுறவால் நமக்கு நன்மை கிடைக்காது” – என்று பெரியார் எழுதி வந்தார்.
பக். 226

இலங்கை சொற்பொழிவுகள், கீழ்நாடு மேல் நாடு பயணக் கட்டுரைகள், சோவியத் ஐந்தாண்டு திட்டம்

அதற்குப் பிறகு நிறைய நூல்களைத் தொடர்ந்து வெளி யிட்டார். கருத்தாழமிக்க இலங்கைச் சொற்பொழிவுகள் குறிப்பிடத்தக்க விளக்க நூலாகும். கீழ் நாடு மேல் நாடு பயணக் கட்டுரைகளும் பெரிதும் அறிவு புகட்டத் தக்கவை களாகும். அவரது எல்லாச் செயல்களிலும் பொது வுடைமை மணம் கமழத் தொடங்கிற்று. ஆண்களைத் தோழர் என்றும், பெண்களைத் தோழியர் என்றும் விளிக்கு மாறு பணித்தார். சோவியத் நாட்டின் அய்ந்தாண்டுத் திட்டத்தைத் தமிழில் மொழி பெயர்த்து வெளியிட்டார். தாம் பயணம் சென்றிருந்த காலத்தில், இயக்கம் சோர்வடை யாதவாறு, தம் தமையனாரும், தம் துணைவியாரும் பாது காத்து, இயக்க நண்பர்களின் பெருந்துணையோடு தளர் வுறாமல் வைத்தது கண்டு, பெருமிதங் கொண்டார்.
பக். 90

பெரியாருடன் இருந்த பொதுவுடைமையாளர்கள்

சமதர்மக் கருத்துக்களை மேலும் தோழர்களிடையே விளக்கமளித்திடப் பெரியார் விரும்பினார். சிந்தனைச் சிற்பி மா. சிங்காரவேலர் பேருதவி புரிந்தார். இயக்கத்தின் புதிய வரவுகளாக. ப. ஜீவானந்தம், கே. எம். பாலசுப்ர மணியம், கே. முத்துசாமி வல்லத்தரசு, பண்டித திருஞான சம்பந்தம், டி.வி. சுப்பிரமணியம், பேராசிரியர் லட்சுமி நரசு, எஸ். லட்சுமி ரதன் பாரதி, டி. வி. சோமசுந்தரம், சேலம் ஏ. சித்தையன், சேலம் ஆர். நடேசன் மற்றும் ஏராளமானோர் மிக்க ஆர்வத்துடன் பேசவும் எழுதவும் முற்பட்டிருந்தனர். இவர்களையெல்லாம் நன்முறையில் பயன் படுத்திட, ஈரோட்டில், பெரியார் 1932-டிசம்பர் 2, 29 நாட்களில் சுயமரியாதைத் தொண்டர்கள் கூட்டம் ஒன்றினை மிகச் சிறப்புடன் நடத்தினார். புதிய பொருளா தாரப் புரட்சித் திட்டம், நாட்டில் பொதுவுடைமைக் காற்றினைத் தென்றலாய் வீசச் செய்தது.
பக். 90

இன்றைய ஆட்சி முறை ஏன் ஒழிய வேண்டும்? பெரியாரின் சமதர்ம பிரச்சாரமும் நீதிமன்ற விளக்கமும்

1933 அக்டோபர் 29-ஆம் நாளில் வெளியான ‘குடி அரசு’ இதழின் தலையங்கம் ‘இன்றைய ஆட்சி முறை ஏன் ஒழிய வேண்டும்?’ என்பது. இதில் தீவிர சமதர்ம வாடை வீசுவதாக அரசு கருதவே, இதனை எழுதிய தோழர் ஈ. வெ. ராமசாமிப் பெரியாரையும், ‘குடி அரசு’ இதழின் வெளியீட்டாளரும், பெரியாரின் தங்கையுமான தோழியர் எஸ்.ஆர். கண்ணம்மாளையும் கைது செய்து, அவர்கள் மீது 1934 சனவரி 12 – ல் ராஜத்துவேஷ வழக்குப் போடப் பட்டது, கோவை நீதிமன்றத்தில் வழக்கம் போல் பெரியார் எதிர்வழக்காடவில்லை; அன்றே வாக்கு மூலம் ஒன்று வழங்கினார் :
”இ.பி.கோ. 124. A செக்ஷன்படித் தொடரப்பட்டுள்ள பொதுவுடைமைப் பிரச்சாரத்திற்காகவும், இராஜ நிந்தனை என்பதற்காகவும் உள்ள வழக்கு கோவையில் 12 ஆம் தேதி ஆரம்பிக்கப்பட்டபோது தோழர் ஈ. வெ. ராமசாமி அவர்கள் கோவை ஜில்லாக் கலைக்டர் ஜி.டபிள்யூ. வெல்ஸ் அய். சி. எஸ். அவர்கள் முன் தாக்கல் செய்த ஸ்டேட் மெண்ட்.
என் பேரில் இப்போது கொண்டுவரப்பட்டிருக்கும் வழக்குக்கு ஆதாரமே கிடையாது. வழக்குக்கு அஸ்திவாரமான 29 – 10 – 1933 குடி அரசு ” தலையங்கத்தை இப்போது பலதரம் படித்துப் பார்த்தேன். அதை நான் எழுதினேன் என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறேன். அதில் எழுதப்பட்டிருக்கும் விஷயங்களுக்காவது, வாக்கியங்களுக்காவது இராஜத்துவேஷக் குற்றம் சாட்டப்படுமானால் இன்றைய அரசாங்கமுறை முதலியவைகளைப்பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து குறைகளை எடுத்துச் சொல்லவோ, அவற்றால் மக்களுக்கு ஏற்படக்கூடிய கஷ்டங்களை விலக்கப் பரிகாரம் தேட ஏற்பாடு செய்யவோ யாருக்கும் சுதந்திரம் கிடையாது என்றுதான் முடிவு செய்யப்பட்டதாகும்.
என்ன காரணத்தைக் கொண்டு என் மேல் இந்தப் பிராது தொடரப்பட்டிருக்கிறது என்று யோசித்துப் பார்த்தால், என்னுடைய சமதர்மப் பிரச்சாரத்தை நிறுத்திவிடச் செய் வதற்காக முதலாளி வர்க்கமோ அல்லது மத சம்பிரதாயக் காரர்களோ செய்த சூழ்ச்சியாக இருக்கவேண்டுமென்ற முடிவுக்குத்தான் வரவேண்டியிருக்கிறது. வியாசத்தின் விஷம் யத்திலாவது பாதங்களிலாவது நோக்கத்திலாவது சாட்டப் பட்ட குற்றத்தின் அமைப்பே கிடையாது. முக்கியமாய் அதில் சொல்லப்பட்ட விஷயம் எல்லாம் கல்வி இலாக்காவின் சம் பளங்கள் அதிகமென்றும், பிள்ளைகளுக்குக் கல்விச் செலவு அதிகமென்றும், அதற்கேற்ற பயன் விளைவதில்லை என்றும் ஏழைகளுக்குக் கல்வி பரவ செளகரியம் இல்லை என்றும், இப் படிப்பட்ட முறையால் லாபம் பெறும் பணக்காரர்களும் அதி கார வர்க்கத்தாரும், உத்தியோகஸ்தர்களும் சொல்லுவதைக் கேட்டு ஏமாந்து போகாமல் வரப் போகும் சீர்திருத்தப் பட்ட எலக்ஷன்களில் ஜாக்கிரதையாய் நடந்து கொள்ள வேண்டுமென்று ஏழைப் பொது ஜனங்களுக்கு எடுத்துக் காட்டியதே ஆகும்.
நான் 7, 8 வருஷகாலமாய் சுயமரியாதை இயக்க சம தர்மப் பிரச்சாரம் செய்து வருகிறேன். சமூக வாழ்விலும் பொருளாதாரத்திலும் மக்கள் யாவரும் சமத்துவமாய் வாழ வேண்டுமென்பது அப்பிரச்சாரத்தின் முக்கிய தத்துவமாகும்.
பெ. – 7
நாட்டில் உற்பத்தியாகும் பொருள்களை நாட்டுமக்கள் யாவரும் சமமாய் அனுபவிக்க வேண்டும் என்பதும் அவ்வுற் பத்திக்காகச் செய்யப்பட வேண்டிய தொழில்களில் நாட்டு மக்கள் எல்லாரும், சக்திக்குத் தக்கபடி பாடுபட வேண்டும் என்பதும் அத்தத்துவத்தின் கருத்தாகும்.
அவ்வியக்க இலட்சியத்திலோ வேலைத்திட்டத்திலோ பிரச்சாரத்திலோ அதற்காக நடைபெறும் குடி அரசுப் பத்திரிகையிலோ பலாத்காரம், துவேஷம், இம்சை இடம் பெற்றிருக்கவில்லை. எந்த விதத்திலாவது அவை நமது நாட்டில் இடம் பெறுவது என்பதும் எனக்கு இஷ்டமான காரியம் அன்று; எனது பிரசங்கத்தைக் கேட்டாலே தெரியும்.
அரசாங்கமானது முதலாளித்தன்மை கொண்டதாயிருப்பதால் அது இத்தகைய சமதர்மப் பிரச்சாரம் செய்யும் என்னை எப்படியாவது அடக்க வேண்டும் என்று முயற்சி எடுத்துக் கொண்டிருப்பதில் அதிசயமில்லை. தற்கால ஆட்சியில் பங்கு பெற்று போக போக்கியம் பதவி அதிகாரம் அடைந்து வரும் பணக்காரர்களும் மதம், சாதி, படிப்பு இவற்றால் முதலாளிகளைப் போல் வாழ்க்கை நடத்துகின்றவர்களும் இம்முயற்சிக்கு அனுகூலமாயிருப்பதும் அதிசயமல்ல .
ஏதாவது ஒரு கொள்கை பரவ வேண்டுமானால் இக் கொள்கையில் நம்பிக்கை கொண்டவர்கள் அதற்கு இடையூறு செய்பவர்களால் அடக்குமுறைக்கு ஆளாக வேண்டி யதும் அவசியமேயாகும். இந்தப் பிரச்சாரத்தைத் தடுக்க வேண்டுமென்ற கருத்தில் இவர்கள் வழக்கைக் கொண்டு வந்திருப்பதால் எப்படியாவது எனது வியாசத்தில் துவேஷம் வெறுப்பு பலாத்காரம் இருப்பதாகக் கற்பனை செய்து தீர வேண்டியவர்கள் ஆகிவிட்டார்கள். அந்தப்படிச் செய்யப்படும் கற்பனைகளால் நான் தண்டிக்கப்பட்டாலும் பொது வாக என் மீது நம்பிக்கையும் நல்லெண்ணமும் உடையவர் களும், சிறப்பாக எனது கூட்டுப் பணித் தோழர்களும் தப்பான அபிப்பிராயம் கொள்ளக் கூடுமாதலால் அப்படிப்பட்ட கற்பனைகளை மறுத்து, உண்மையை விளக்கிவிட வேண்டும் என்றே இந்த ஸ்டேட்மெண்ட்டைக் கொடுக்கக் கடமைப்பட்டவனாவேன்.
இதனால் பொது ஜனங்களுடைய கவனிப்பு இன்னும் அதிகமாவதோடு அவர்களது ஆதரவும் பெற நேர்ந்து கிளர்ச்சிக்குப் பலம் ஏற்படக்கூடும். ஆதலால் என் மீது சுமத்தப்பட்ட இவ்வழக்கில் ஒரு ஸ்டேட்மெண்ட்டை மாத்திரம் கொடுத்துவிட்டு, எதிர் வழக்காடாமல், இப் போது கிடைக்கப் போகும் தண்டனையை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கின்றேன்.
இந்நிலையில் சர்க்கார் என்னைத் தண்டித்தாலும் சரி, அல்லது இந்தப் பிராதுக்குப் போதிய ஆதாரமில்லை யென்று நியாயத்தையும் சட்டத்தையும் இலட்சியம் செய்து, வழக்கைத் தன்ளிவிட்டாலும் சரி, இப்படிப்பட்ட அடக்கு முறையை வரவேற்குமாறு எனது தோழர்களுக்கு வழி காட்ட எனக்குக் கிடைத்த சந்தர்ப்பத்தைப் பற்றி மகிழ்ச்சியடைகின்றேன்.”
பக். 96-99

சிறை குறித்து பெரியார்

இந்த வழக்கையொட்டிப் பெரியார் கோவை சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தார். பக்கத்து அறையில் இராஜாஜி இருந்தார். ஜெயிலைப் பற்றிப் பெரியாரின் பொதுவான கருத்து அவர் வாய் மொழியாகவே:- “ஜெயில் என்பது ஒரு பூச்சாண்டி. ஜெயிலுக்குப் போன பலர் தங்கள் தரத்துக்கு மேல் வாழ்வும் சுகமும் அனுபவித்தவர்களாகவே இருப்பார்கள். நான் ஜெயிலுக்குப் போன சுமார் 10 முறைகளில் 4 தரம் A,B கிளாஸ் ஏற்படாத, C – கிளாஸ் கைதியாக மண் சட்டியிலே கஞ்சியும் சோற்று மொத்தையும் வாங்கிக் கல்லையும் புழுவையும் பொறுக்கி எறிந்துவிட்டுச் சாப் பிட்டவன். இன்று காங்கிரசில் அப்படிப்பட்டவர் ஒருவர் கூட இல்லை (18-0-1961)
இராஜாஜி அவர்களின் பக்கத்து அறையில் நான் கம்யூனிஸ்ட் பிரச்சாரம் செய்ததற்காக சுயமரியாதைக் கைதியாக இருந்தபோது அங்கிருந்த காங்கிரஸ் தோழர்கள் தாங்கள் உள்ளே இருக்கிறோமே என்று கருதி மனம் குறைபட்டிருப்பார்களே ஒழிய, மற்றபடி வீடு போன்ற சகல வசதிகளுடன், ஒரு நாளைக்குப் பொங்கல், ஒரு நாளைக்குத் தத்தி யோதனம், அக்காரவடிசில் (சர்க்கரைப் பொங்கல்) பாயசம், பலகாரம் முதலிய நல்ல உணவுடன் தான் இருந்தார்கள். எனக்குக் கூட அதில் நல்ல பங்கு கிடைத்தது. ஜெயிலுக்குப் போனதற்காகவே காங்கிரசில் ஒருவர் கூடச் சாகவில்லை . என் இயக்கத்தில் 10, 13 பேர் செத்தார்கள்!
ஆகையால் ஜெயிலுக்குப் போனதே யோக்கியதாம்சம் என்றால் அது மூன்றாம் தர யோக்கியதாம்சம் என்று மறு படியும் சொல்கிறேன். ஜெயிலுக்குப் போகாத பார்ப்பனர் – காங்கிரசையும் காந்தியாரையும் ஆபாசமாய் வைத பார்ப்பனர்கள் – எத்தனை பேர் காங்கிரஸ் ஆட்சியில் பதவி வகிக்கிறார்கள்.”
பக். 99-100

காந்தியின் நிதி மோசடி

1920 ல் சுயராஜ்ய நிதி 1 கோடி ரூபாய், 1922ல் கதர் நிதி 30 லட்சம் ரூபாய், 1934-ல் அரிசன நிதி 30 லட்சம் ரூபாய் வசூலித்துப் பார்ப்பன ஆதிக்கத்துக்கும் தேர்தலுக்கும் காந்தி யார் செலவிட்டதாகப் பெரியார் இந்த நேரத்தில் குற்றம் சுமத்திப் பேசி வந்தார்.
பக். 102

பார்ப்பன ஆதிக்கம் பெரியாரின் சவால்

பெரியார் முதன் முதலில் 1934-ல் நீதிக் கட்சியைத் தேர்தலில் ஆதரித்து வெளிப்படையாகப் பிரச்சாரம் செய் தார். அக்டோபர் 12-ம் நாள் கோயமுத்தூர் டவுன் ஹாலில் சொற்பொழிவாற்றினார். மேல்நாட்டுப் பாணி யில் கூட்ட இறுதியில் கேள்விகளுக்குப் பதில் அளித்தார். பெரியாரின் வாதத்திறனும் கூர்ந்தமதியும் இங்கு வெளிப் படக் காணலாம்:
கேள்வி: ஜஸ்டிஸ் கட்சி உத்தியோக வேட்டைக் கட்சி யாயிற்றே; அதை நீங்கள் ஆதரிக்கலாமா?
பதில்: ஆம்; ஜஸ்டிஸ் கட்சி உத்தியோக வேட்டைக் கட்சிதான். ஆனால் காங்கிரஸ்காரர்கள் 30, 10 வருட கால மாய் ஆடி வந்த உத்தியோக வேட்டையைத்தான், ஜஸ்டிஸ் கட்சிக்காரர்கள் வேட்டையாடிப் பிடிக்கிறார்களே தவிர வேறில்லை, ஆனால், காங்கிரஸ் காரியதரிசிகள், காங்கிரஸ் பிரமுகர்கள், தேசாபிமானிகள் ஆகிய சர் சி. பி. இராமசாமி அய்யர், கே. சீனிவாச அய்யங்கார் . வி. கிருஷ்ணசாமி அய்யர், சர் பி. எஸ். சிவசாமி அய்யர், மகாகனம் வி.எஸ். சீனிவாச சாஸ்திரிகள் முதலியவர்கள் ஆடிய வேட்டை களைத்தான் ஆடுகிறார்களே ஒழிய – அவர்கள் வாங்கிய சம்பளத்தைத்தான் வாங்குகிறார்களே ஒழியப் – புதிய வேட்டை ஒன்றுமில்லை; அதிகச் சம்பளமும் இல்லை.
காங்கிரஸ், பார்ப்பனர்களுக்கே உத்தியோகம், படிப்பு முதலியவை இருக்கும்படிப் பார்த்து வந்தது; ஜஸ்டிஸ் கட்சி பார்ப்பனருக்கும், பார்ப்பனரல்லாதாருக்கும் இருக்கும்படி பார்த்து வருகிறது! எல்லா உத்தியோகங்களுக்கும், எல்லாம் பதவிகளுக்கும் பார்ப்பனரல்லாதாருக்கும் லாயக்கும் உரிமை யும் உண்டு என்பதைச் செய்து காட்டி, மெய்ப்பித்து வரு கின்றது!
கேள்வி: உத்தியோகத்தான் பெரிதா?
பதில்: ஆம், இதுவரை தேசாபிமானிகள், காங்கிரஸ் காரர்கள், தேசிய வீரர்கள் என்பவர்கள் பெரிதும் உத்தி யோகத்தை இலட்சியமாகக் கொண்டுதான் உழைத்து வந்திருக்கிறார்கள். இப்போது பார்ப்பனரல்லாதார் அந்தக் கொள்கையைக் கொண்டவுடன், பார்ப்பனர்கள் அதைத் தேசத்துரோக மென்று சொல்ல வந்துவிட்டார்கள் !
ஒருவன் பாடுபட்டும் பட்டினியாய்க் கிடப்பதும், ஒரு பெண் பாடுபடாமல் வயிறு புடைக்கத் தின்று புரளுவதும். ஒருவன் பல வேலைகளைக் கைப்பற்றித் தனது தேவைக் மேல் பயனடைந்து பாழாக்க, ஒருவன் செய்வதற்குக்கூட வேலையில்லாமல் திண்டாடித் தெருவில் திரிய – இவைகளுக்கு வகுப்பு ஆதிக்கமும் வகுப்பு வித்தியாசமும் காரணமாயிருப்ப தென்றால், இவற்றை எப்படிச் சகித்துக்கொண்டு, வகுப் பைப் பற்றியே கவலையில்லாத ஒரு தேசாபிமானத்தை ஆதரிக்க முடியுமென்று கேட்கிறேன்!
ஜஸ்டிஸ் கட்சியை நான் ஆதரிப்பதைக் கண்டு நீங்கள் வயிற்றெரிச்சல் படுவதில் பயனொன்றுமில்லை. அது தைரியமாய் வகுப்பு நியாயத்தையும், வகுப்பு உத்தியோகங்களையும் நிலை நாட்டி; உயர்வு தாழ்வுகளை ஒழிக்கச் சட்டம் செய் வதையும், வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவத்தை அமுல் நடத்து வதையும் கொள்கையாகக் கொண்டு, வேலை செய்து வருகின்றது.
ஜஸ்டிஸ் கட்சியின் யோக்கியதையும் காங்கிரசின் யோக்கியதையும் நாணயமாய் வெளியாக வேண்டுமானால், கம்பளி போட்டு எல்லோரும் உட்கார்ந்து, ஒரு பொது நியா யாதிபதியை வைத்து, இருவரும் பேசுவோம்! ஜஸ்டிஸ் கட்சி யின் அக்கிரமங்களை நாணயத் தவறுதல்களை நீங்கள் சொல்லுங்கள். காங்கிரஸ் – பார்ப்பனர் அக்கிரமங்களை, மோசங்களை நாணயத் தவறுதல்களை நானும் சொல் கிறேன். யார் சொல்வது சரி என்று முடிவு செய்யட்டும்! இந்த நாட்டுப் பார்ப்பனர்களுடையவும், பார்ப்பனியத்தினு டையவும், காங்கிரசினுடையவும். அரசியலினுடையவும். தேசாபிமானத்தினுடையவும் 30, 40 வருஷத்திய வண்ட வாளமும், கொடிவழிப் பட்டியும் என்னிடமிருக்கிறதே ஒழிய, நான் வெறும் ஆள் என்று மாத்திரம் கருதிக் கூப் பாடு போட்டு, மிரட்டி ஓட்டி விடலாமென்று நினைத்து ஏமாந்து போகாதீர்கள்!
நான் மொட்டை மரம்; என்னை மிரட்டுவதற்கு உங்களிடம் சரக்கு கிடையாது! உத்தியோகமோ, பணமோ, வயிற்றுச் சோற்றுக்கு வழியோ, ஒரு கவுரவமோ, பெரு மையோ எதிர்பார்த்து நான் பொதுச் சேவையில் இறங்க வில்லை! நான் 6, 7, முறை ஜெயில் பார்த்தாகிவிட்டது சிவில், கிரிமினல் இரண்டும் பார்த்தாகி விட்டது; பார்ப் பனர்கள் தொல்லைகளையும், அவர்களால் கூடிய மட்டிலும் செய்து பார்த்தாய் விட்டதை, அனுபவித்துமாய் விட்டது! காடு வா வா என்கிறது; வீடு போ போ என்கிறது (இதற்கப் புறம் 40 ஆண்டுகள் பெரியார் வாழ்ந்திருக்கிறாரே!) நான் செத்தால் எனக்காக அழுபவர்கள் கூட யாருமில்லை என் னால் காப்பாற்றப்பட வேண்டியவர்களும் எவருமில்லை ! நான் ஒற்றை ஆள் ! நின்ற நாளைக்கு நெடுஞ்சுவர்; விழுந்தால் குட்டிச்சுவர் முழுகிப்போவது ஒன்றுமில்லை. எலெக்ஷன் முடிந்த எட்டாம் நாள் நான் அரசாங்க விருந் தாளியாய்ப் போகப்போகிறேன்!
கேள்வி: அப்படியானால் நீங்கள் ஏன் காங்கிரசில் சேரக்கூடாது?
பதில்: சேருவதற்குச் சமயம் பார்த்துக் கொண்டு தானிருக்கிறேன். இந்த பம்பாய் காங்கிரசில் தோழர் காந்தியவர்கள் விலகிப்போய் விடுவதாகச் சொல்லு கிறாராம். அப்படி அவர் விலகி விடுவாரானாலும், எனது திட்டங்களை ஜஸ்டிஸ் கட்சி ஒப்புக் கொள்ளவில்லை யானாலும், நான் காங்கிரசில் சேர்ந்து, எனது திட்டத்தை நடத்த, முயற்சி செய்ய உத்தேசித்திருக்கிறேன்.
இன்று இரவு 8 மணிக்கு, இந்தக் கூட்டத்தை முடித்துக் கொண்டு, ஒரு விருந்துக்கு வருவதாக ஒப்புக்கொண்டு இருக் கிறேன். மணி 8.30 ஆகிவிட்டது. இனியும் கேள்விகள் இருந்தால் கேட்கலாம். இன்னும் 15 நிமிஷம் இங்கிருக்க ஆட்சேபனை இல்லை –
பெரியார் சிறிது நேரம் நின்று கொண்டு, கேள்விகளை எதிர்பார்த்தார். யாரும் கேட்க முன்வராததால் ”இத்துடன் கூட்டத்தை முடித்து விடுகிறேன்” என்றார்!
இந்தத் தேர்தலில் காங்கிரஸ் கட்சியும் நேரடியாகப் போட்டியிட்டது முதல் முறையாக! தேர்தலில் போட்டியிட்ட ஆர். கே. சண்முகம், ஏ. இராமசாமி போன்ற பிர முகர்கள், நீதிக் கட்சிக்குத் தோல்வியையே பெற்றுத் தந்தனர். காங்கிரஸ் கணிசமான வெற்றிகள் பெற்றது.
இந்தத் தோல்வியால் துவண்டு போன நீதிக் கட்சி யினர்க்கும், சுயமரியாதை இயக்கத் தோழர்களுக்கும், புத் துணர்ச்சியும் உத்வேகமும் புகுத்தித், தென்பினைப் பாய்ச்சி அன்பினைச் சொரிந்த பெரியார், எதிர்காலத்தில் தமது திட்டங்களைச் செயல்படுத்திட நீதிக்கட்சியையே கருவி யாகப் பயன்படுத்தப் போவதாகவும். அதுதான் வெற்றி யளிக்குமென்றும் திடமாக நம்பிக்கை தெரிவித்து வந்தார். உண்மைதானே?
பக். 102-104

குடியரசு , பகுத்தறிவு நூற்பதிப்பு கழகம் வெளியீடுகள்

ஈரோட்டில் குடியரசுப் பதிப்பகம் நிறைய நூல்களை வெளியிட்டு வந்தது. சாத்தான்குளம் இராகவன் வந்து பெரியாருக்கு உதவியாயிருந்தார்; மேலும் புத்தகங்கள் வெளியாக்கப் பகுத்தறிவு நூற்பதிப்புக் கழகமும் நிறுவனம் பட்டிருந்தது. இதன் வாயிலாகவும் எண்ணற்ற, பயனுள்ள நூல்கள் பதிப்பிக்கப் பெற்றன. மிகக் குறைவான, அக விலையில், பெரியார் நூல்களை வெளியிட்டுவந்தார். இந்த இரண்டு நூல் வெளியிட்டு அமைப்புகளின் சார்பிலும் பெரியார் எழுதிய கர்ப்ப ஆட்சி,
புராண ஆபாசம்.
பார்ப்பனர் கொடுமை,
பெரியாரின் பல உபந்யாசங்கள் (சொற்பொழிவுகள்),
சோஷலிசம்,
சோதிடப் புரட்டு,
பொதுவுடைமை தத்துவம்,
பெண்ணடிமை,
பிரகிருதிவாதம், மதம் என்றால் என்ன,

மற்றவர் எழுதிய

ஞானசூரியன்,
இராமாயணப் பாத்திரங்கள்,
பாரத ஆபாசம்

என்பன போன்ற தலைப்புகளில் வெளியான கணக்கில்லாப் புத்தகங்கள் நன்றாக விற்பனை ஆயின். பெரியார் சுற்றுப்பயணம் செல்கின்ற நேரங்களில் பிரம்பு, கைப்பெட்டி, படுக்கை (மோல்டால்) இவற்றோடு இரண்டு மூன்று சிப்பங்கள் இப்புத்தகங்களையும் சுமந்து ரயிலுக்குச் செல்வார். ஆங்காங்கு கூட்டங்களிலும், மாநாடு களிலும் உரையாற்றுகையில். இடையிடையே அந்தப்புத் தகங்களின் சிறப்புகளையும் கருத்துகளையும் பற்றி விவரித்து, விலை சகாயத்தையும் எடுத்துக்காட்டி விளம்பரம் செய்து, நூல்களை விற்பனை செய்வார். இறுதி நாள் வரை இந்த வழக்கம் பெரியாரிடம் தொடர்ந்தது!
பக். 106

வெள்ளை அரசோடு சமரசம்

ஒரு காலகட்டத்தில் பெரியார், அரசுக்குத் தம்மீதும் இயக்கத்தின் மீதும் தப்பபிப்பிராயம் ஏற்பட்டதை அறிந்து, அதனைப் போக்க, ஒரு ராஜி பேச நேரிட்டது. இது கேவலமல்ல என்ற எண்ணந்தான் பெரியாருக்கு. அதற்கு ஆதரவாகப் பெரியார் என்ன எழுதினார். – உண்மை விளக்கம் பிரஸ் பதிப்பாசிரியரான தோழர் ஈ. வெ. கிருஷ்ண சாமி அவர்கள் மீதும், தோழர் ப. ஜீவானந்தம் அவர்கள் மீதும், காலஞ்சென்ற பகத்சிங்கால் எழுதப்பட்ட ‘நான் ஏன் நாத்திகன் ஆனேன்? என்ற புத்தகத்தை – முறையே பிரசுரித்ததற்காகவும், மொழி பெயர்த்ததற்காகவும், இந்தியன் பினல் கோட் 14 – A செக்ஷன் படி, இராஜத்துவே ஷைக் குற்றம் சாட்டிக், கைதியாக்கிச் சிறையில் வைத்து, வழக்குத் தொடர்ந்திருந்தது வாசகர்கள் அறிந்திருந்ததாகும்! அவ்வழக்கு ; மேற்கண்ட இரு தோழர்களாலும் இராஜத்து வேஷத்தை உண்டாக்கவோ, அதைப் பிரச்சாரம் செய்யவோ எண்ணங்கொண்டு அப்புத்தகம் பிரசுரிக்கப்படவில்லை என்று அரசாங்கத்திற்குத் தெரிவித்து, இராஜத்துவேஷம் என்று கருதத் தகுந்த காரியங்கள் பதிப்பிக்கப்பட்டுவிட்ட தற்காக மன்னிக்க வேண்டுமென்று கேட்டுக்கொண்டதன் பேரில் – அரசாங்கத்தார் வழக்கை வாபஸ் வாங்கிக்கொண்டு ஈ. வே. கி., பா.ஜ., ஆகியவர்களை விடுதலை செய்து விட்டார்கள்,
இந்தப் படி இந்த இரண்டு தோழர்களும் மன்னிப்புக் கேட்டுக் கொண்டு விடுதலை அடைந்தார்கள் என்பதற்கு அவர்களே முழு ஜவாப்தாரிகள் அல்லர் என்பதையும், பெரும்பான்மையான அளவுக்கு நானே ஜவாப்தாரி என்பதையும் முதலில் தெரிவித்துக் கொள்ளுகிறேன். இந்த மன்னிப்பு எழுதிக் கொடுக்கப்பட்டதும், அதைச் சர்க்கார் ஏற்றுக்கொண்டதும், ஆகிய இரண்டு காரியங்களும் மிகுதி யும் இந்தக் கேசையே பொறுத்தது மாத்திரமல்ல என்பது இதில் முக்கிய விஷயமாகும். விளக்கமாகச் சொல்ல வேண்டு மானால், சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பற்றிச் சர்க்கார் மனத்தில் எப்படியோ தப்பபிப்பிராயம் ஏற்பட்டு, எப்படியா வது அடக்கி அழித்துவிட வேண்டும் என்று தீர்மானித்து விட்டார்கள் என்பதாக, நான் கொஞ்ச நாளைக்கு முன்பே தெரிந்து கொண்டேன்!
நம் சுயமரியாதை இயக்கம் சமுகத் துறையிலுள்ள குறைகளை நிவர்த்திப்பதற்கென்றே ஆரம்பிக்கப்பட்டு நடைபெற்று வந்ததும், சர்க்கார் அதிகாரிகள் முதல் அநேக செல்வவான்களும் நமது இயக்கத்தில் கலந்து வேலை செய்து வந்ததும் எவரும் அறியாததல்ல! ஆனால், சிறிது காலம் சென்றபின், மக்களுக்குள்ள சமுதாயக் கொடுமைகள் தீர வேண்டியது எவ்வளவு அவசியமோ, அதுபோலவே, மக்களுக் குள்ள பொருளாதாரக் கொடுமையும் தீர வேண்டியது மிகவும் அவசியமென்று கருதியதால், பொருளாதார சம்பந்த மாக நாம் சிறிது பிரச்சாரம் செய்ய ஆரம்பித்தோம். என் றாலும், அரசாங்கத்தார் தப்பபிப்பிராயத்தைக் கொண்டு, இயக்கத்தை அடக்க அடக்குமுறைப் பிரயோகம் ஆரம்பித்து விட்டார்கள் என்று உணர்கிறேன். எனக்கு ரஷ்யாவிலிருந்து பணம் வருவதாகவும், நான் ரஷ்ய ஒற்றனென்றும் சந் தேகப்பட்டதால், எனக்கு ரஷ்யாவோடு எந்த சம்பந்தமும் இல்லை என்பதை அதிகாரிகளிடம் விளக்க வேண்டி வந்தது.
அதனால் ஓரளவுக்கு சர்க்காருடன் ராஜி ஏற்படுத்தி கொள்ளலாம் என்கின்ற ஆசையின்மீதே, பொருளாதார விஷயத்தில் சமதர்மக் கொள்கையைப் பிரச்சாரம் செய்வ தில் சர்க்காருக்கு ஆட்சேபனை இல்லை என்றும், சாதி, மத சம்பந்தமான விஷயங்களில் வேறு சாதிக்காரர்கள் மனம் புண்படும்படியோ, அவமானம் ஏற்படும்படியோ என்று இல்லா மல், சாதிமதக் கண்டனங்கள் செய்து கொள்ளலாம் என்றும் முடிவுக்கு வந்தோம். சர்க்காரோடு இந்த மாதிரியான ஒரு சமாதான முடிவுக்கு வராதபட்சம், சர்க்காருக்கும் நமக்கும் வீண் தொந்தரவும், மனக்கசப்பும் ஏற்பட்டுத்தரும் என்கின்ற நிலையில், மற்ற ஆதாரங்களும், முயற்சிகளும், நிலைமை களும் இருந்ததால், நான் இந்தச் சமாதானத்துக்கு வரவேண் டியதாயிற்று. ஆகவே, இதன் பலன் என்னவானாலும் இதற்கு நானே பொறுப்பாளி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும்.
சில இளைஞர்களுக்கு இது கேவலமானதாகத் தோன்ற லாம். என்றாலும், நம் இயக்க சம்பந்தமாக நமது கொள் கைகளிலோ, திட்டங்களிலோ எதையும் விட்டுக் கொடுத்துச் சமாதானம் செய்து கொண்டதாக எனக்குப் படவில்லை. சுயமரியாதை இயக்கம் சட்ட வரம்புக்கு உட்பட்ட இயக்கம், அல்லவா!
ஊரார் என்ன சொல்லுவார்கள், எதிரிகள் என்ன சொல்லுவார்கள் என்பதையே முக்கிய குறிப்பாய் வைத்து அதற்கு அடிமையாகி, மாற்றங்கள் செய்வதானால் மாத்தி ரம், அவற்றுக்கு அதிக ஆயுள் இருக்குமென்று கருதமுடி யாதே தவிர, மற்றபடி உண்மையும் துணிவும் உள்ள காரி யத்தில், எவருக்கும் யாரும் பயப்பட வேண்டியதில்லை என்றே கருதுகிறேன்!’ (குடி அரசு 31.3.1935)
பக். 108 – 109

பெரியார் தமிழ் எழுத்துச் சீர்திருத்தம்

கருத்துச் சுரங்கமான பெரியார், தமிழ் நாட்டில் அடிப் படைக் கல்வி அகலமாகப் பரவாத காரணத்தை ஆழ்ந்து சிந்தித்து வந்தார். மனுதர்மப்படி சூத்திரன் கல்வி கற்கக் கூடாது; உடலுழைப்பு மட்டுமே செய்ய வேண்டும் என்ற சூழ்ச்சி ஒரு புறம், மக்களின் வறுமை நிலையில் அன்றாடம் வாய்க்கும் கைக்கு மே போராட்டம் என்னும் நிலை இன்னொரு புறம் பாதித்தாலும், தமிழ் மொழியிலுள்ள பெருத்த குறைபாடு அதன் நெடுங்கணக்கிலுள்ள ஏராளமான எழுத்து வடிவங்களே என்பது பெரியாரின் ஆராய்ச்சி முடிபாகும். இப்போதுள்ள தமிழ் எழுத்து முறை எவ் வளவோ மாறுதல்களைக் கண்டு வந்துள்ளது என்பது, கல் வெட்டு எழுத்துகளை ஊன்றிப் பார்த்தால் விளங்கும். வீரமாமுனிவர் எனும் பெஸ்கி பாதிரியார் கடைசியாகச் சில மாற்றங்கள் செய்துள்ளார். அதே போல், உயர் 12, ஆய்தம் 1. மெய் 13, உயிர் மெய் 21 ஆகிய இத்தனை வடிவங்களை இளம் நெஞ்சங்களில் பதிய வைப்பது என்ப தற்குப் பதிலாக, இந்த எழுத்து வடிவங்களில் சிலவற்றை நாமும் குறைக்கலாமே என்று பெரியார் சிந்தித்தார். அதன் விளைவாக ண, னா, றா என்பனவற்றிற்கு ணா, னா . றா . என்றும்; ணொ, னொ, றொ என்பனவற்றிற்கு ணொ, னொ றொ என்றும்; ணோ, னோ, (றோ என்பனவற்றிற்கு ணோ . னோ, றோ என்றும் ணை, னை, லை, ளை என்பனவற்றிற்கு ணை, னை, லை, ளை என்றும் பதின்மூன்று எழுத்து வடிவங் களை மாற்றியமைத்தார். 1935 – ஆம் ஆண்டு சனவரி 13-ஆம் நாள் முதல் நடைமுறைப் படுத்தித் தமது பத்திரிகைகளிலும் புத்தகங்களிலும் தொடர்ந்து கையாண்டு வந்தார்.
இன்றும் இம்முறை திராவிடர் கழகத்தில் தொடர்கிறது. இன்றையத் தமிழ்நாடு அரசு இந்த முறையை அனைவரும் கையாள வேண்டுமென அரசாணையம் பிறப்பித்துள்ளது பாராட்டுக்குரியதாகும்.
தட்டச்சுச் செய்யவும், அச்சுக் கோக்கவும் இம்மாற்றம் எளிதாக இருக்கும். மேலும், தமிழில் ஐ, ஒள ஆகிய இரு உயிரெழுத்துகளும், அவற்றின் மேல் மெய் சேர்ந்த 36 எழுத்துகளும் எழுத்து வடிவத்தில் தேவையில்லை. ஒலி வடிவத்திற்கேற்ப அய் என்றும், அவ் என்றும் எழுதிக் கொள்ளலாம் என்றும் பெரியார் விளக்கியுள்ளார். உயிர், மெய் 5, ஆய்தம் 1, சிறப்புக்குறி, ஆக 29 -ல் தமிழ் எழுத்து வடிவத்தை அடக்கலாம் என்றும் கூறியுள்ளார்.
பக் 109-110

இந்தி பற்றி பெரியார்

தமிழனுக்குத் தமிழில் பற்றில்லை; தாய் மொழியில் பற்றுச் செலுத்தாதிருக்கும் வரையில் தமிழர்கள் முன்னேற்றம் அடையமாட்டார்கள் – என்று காங்கிரசில் இருந்த போதே பெரியார், 1924 – ஆம் ஆண்டு திருவண்ணாமலை மாகாண மாநாட்டுத் தலைமையுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். பின்னரும், இந்தி பொது மொழியாக வேண்டுமெனக் காங்கிரசார் வற்புறுத்துவதன் இரகசியம் என்ன என்பதை 1926 – ஆம் ஆண்டு ”குடி அரசு’ இதழில் விளக்கியுள்ளார்: – ”100க்கு 97 பேராயுள்ள பார்ப்பனரல்லாதார் செலவில், 100க்கு 3 பேரேயுள்ள பார்ப்பனர்கள், 100க்கு 100 பேரும் இந்தி படித்துள்ளனர். ஆரிய ஆதிக்கத்தை நிலைநாட்டி, வடமொழி உயர்வுக்கு வகை தேடவே, ஒரு ஒடிந்து போன குண்டூசி அளவு பயனும் இல்லாத இந்தி மொழியை, இங்குப் பிரச்சாரம் செய்ய வருகிறார்கள். தமிழ் மொழி வளர்ச்சிக்காக இதில் 100 – ல் 1 பங்கு கவலையாவது இவர்கள் எடுத்துக் கொள்கிறார்களா? பார்ப்பனரல்லாதார்க்கு ஏற்படும் பல் ஆபத்துகளில் இந்தியும் ஒன்றாக முடியும் போலிருக்கிறது. வரும் பொருள் உணர்ந்து பெரியார், அன்றே உரைத்த மொழி இது. மேலும் தொடர்ந்து, குடி அரசு” இதழில் எச்சரித்து வந்திருக்கிறார் பெரியார். 1931- ஆம் ஆண்டு நன்னிலத்தில் நடந்த ஒரு சுயமரியாதை மாநாட்டில் இந்தி நுழைவைக் கண்டித்துத் தீர்மானம் இயற்றியுள்ளனர். இந்தி மொழி கட்டாயமானால் தமிழ் வளர்ச்சி குறையும் தமிழர் நலம் குன்றும், தமிழர் நாகரிகம் அழியும் என்றார் பெரியார். மறைமலையடிகளாரும், இந்தி பொது மொழி யாவதற்குத் தகுதியுடையதன்று, இந்தி நுழைப்பால் தமிழ் கெடும், தமிழர் துன்புறுவர் எனக் கட்டுரை தீட்டினார்.
பக். 123 – 124

தமிழ்நாடு தமிழர்க்கே

திருச்சியில் வழக்கறிஞர் கலிபுல்லா தலைமையில் பெரியார் கலந்து கொண்ட வழியனுப்புக் கூட்டம், இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தில் புதுமையான முன்னுதாரணம் படைத்தது. தமிழர்படை என்பதாக 100 பேர் கொண்ட அணி அமைக்கப்பட்டு, அவர்கள் திருச்சியிலிருந்து புறப் பட்டு, வழியிலுள்ள ஊர்களிலெல்லாம் இந்தி எதிர்ப்புப் பிரச் சாரம் செய்து கொண்டு 42 நாள் நடந்தே 17 மைல் கடந்து சென்னை சென்றடைவது என்பதாக ஒரு திட்டம். இந்தத் தமிழர் படைக்குத் தஞ்சை பள்ளியக்ரகாரம் அய். குமார சாமி தலைவர். திருச்சி நகரதூதன் ஆசிரியர் மணவை ரெ. திருமலைசாமி யுத்தமந்திரி, பட்டுக்கோட்டை கே. வி. அழகர்சாமி அணித்தலைவர், திருப்பூர் முகைதீன், மூவலூர் இராமாமிர்தத்தம்மாள் ஆகியோர் முன்னணியில், தொண் டர்களுக்கு அறிவுரை கூறி, 1938 – ஆகஸ்டு 1 – ஆம் நாள் வழி யனுப்பி வைத்த பெரியார், 1938 செப்டம்பர் 11 – ஆம் நாள் அதே தமிழர் படையை வரவேற்று, சென்னைக் கடற்கரை யில் திரண்டிருந்த இலட்சக்கணக்கான மக்கள் பெருவெள் ளத்தில், வீரமுழக்கம் செய்தார். அங்கே ஒரு புதுக்கர்ச்சனை புரிந்தார். தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்பதுதான் அது. தமிழ்நாடு தமிழருக்கே என்ற கோரிக்கை திடீரெனப் பெரிய யாரின் உள்ளத்திலிருந்து வெடித்ததல்ல. இந்திய அரசியல் அமைப்பில், தமிழர் நலன் தனியாகப் பாதுகாக்கப்படும் என பதற்கு உத்தரவாதம் இல்லை. எந்நாளும் பார்ப்பனரும் வடநாட்டாரும் ஆதிக்கம் செலுத்தியே வருவர். இதற்கான பரிகாரம், தமிழ்நாட்டின் ஆட்சி தமிழர்கைக்கு வருவதுதான் என்பன போன்ற கருத்துகள் 1930 – ஆம் ஆண்டு முதலே பெரியாரின் உள்ளத்தில் உருவாகி வந்தன.
பக். 131

திராவிடர் யார்

நமது இனத்துக்கு என்று ஒரு பெயர் இல்லாதது போல், நாம் நம்மை ஏன் பார்ப்பனர் அல்லாதவர் என்று சொல்ல வேண்டும்? நூற்றுக்கு மூன்று பேராயிருப்பவர் பெயரைச் சொல்லி, நூற்றுக்குத் தொண்ணூற்றேழு பேராயிருப்பவர் – அது அல்லாதவர் – என்று சொல்லி வருவது என்ன நியாயம்? நம்மை இந்தியன் என்றும், இந்து என்றும் கருதிக் கொள்வதால் வரும் இழிவுதானே இது? எனவே சரித்திரப்படித் தமிழ் நாட்டின் பூர்வகுடிகளான நாம் திராவிட இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள் தாமே? எனவே நமது இனப்பெயர் திராவிடர், அவர்கள் வேண்டுமானால் திராவிடர் அல்லாதவர் என்று வைத்துக் கொள்ளட்டும். திராவிடர்களாகிய நமது நாடு திராவிடருக்கே ஆகவேண் டாமா? இவ்வளவோ பார்ப்பனர்கள் ஆரிய வழி வந்தவர்கள் என்பதை அவ்வகுப்பைச் சார்ந்த சரித்திர ஆசிரியர்களே ஒப்புக் கொண்டுள்ளார்கள். எனவே நமது நாட்டில் நடை பெறுவது ஆரிய திராவிடப் போராட்டமேயாகும். இதற்கு முடிவு வடவர் பிடியிலிருந்து திராவிட நாட்டைத் தனி நாடாக்குவதே — எனப் பெரியார், 1939 – ஆம் ஆண்டு டிசம்பர் 17-ஆம் நாள் குடி அரசு’ இதழில் முதன் முறையாக வெளிப்படுத்தினார். தொடர்ந்து திராவிட நாடு திராவிட ருக்கே என்ற உரிமை முழக்கம் நாடெங்கணும் எதி ரொலிக்கத் தொடங்கிற்று. இந்திய அரசியல் அமைப்பில் இருந்து கொண்டே, தனிநாடு ஒன்று பிரிக்கப்பட வேண்டும் என்ற தத்துவத்தை உருவாக்கியவரும் உலகுக்கு அறிவித்த வரும் முதன் முதலாகப் பெரியார் ஒருவரே என்பது வர லாற்றின் மாபெரும் உண்மைக் குறிப்பாகும்.
பக். 137

இப்போது திராவிட நாடு எது? அல்லது, ஏது? என்ற கேள்விகளுக்குப் பெரியார் 19 – 8-1956-ல் திருவண்ணா மலையில் பதில் கூறினார்:- வெள்ளைக்காரன் இருந்த காலத்தில் சென்னை மாகாணமாக இருந்ததைத்தான் திராவிடநாடு என்றும், தனியே சுதந்திர ஆட்சியுடன் பிரித்துத் தரப்பட வேண்டும் என்றும் வெள்ளைக்காரரிடம் கோரியிருந் தேன். இதெல்லாம் உங்கள் குடும்பச் சண்டை; நீங்களே பார்த்துக்கொள்ளுங்கள்; எனினும் நாங்கள் முஸ்லிம்களுக் குப் பிரித்துக் கொடுத்துவிட்டுப் போய் விடுகிறோம் – என்று கூறி வெள்ளையன் நம்மைப் பார்ப்பனருக்கும், வடநாட்டாருக்கும் காட்டிக் கொடுத்து விட்டுப் போய்விட்டான். இப்போது ஆந்திரம் பிரிந்து விட்டது. அடுத்து சென்னை மாகாணத்தில் ஒட்டிக்கொண்டிருக்கும் இரண்டு மாவட்டம் தென் கன்னடம் கர்நாடகத்தோடும். தென் மலபார் கேரளத்தோடும் போய்விடும். மிச்சமுள்ளது தமிழ்நாடு அந்தத் தனித்தமிழ்நாடே திராவிட நாடு; அதற்குத்தான் இனிச் சுதந்திரம் கேட்போம் – என்று ஆய்வுரை புகன்றார் பெரியார்.
பக். 287-288

ஏன் உப்பு சத்தியாகிரகம்?

இளைஞர்களைப் பொதுவுடைமைக் கொள்கைகள் பெரிதும் கவர்ந்ததால், அவர்கள் அங்கே ஈர்க்கப்படுவதைத் தடுக்கவே, தாம் 1930ல் உப்பு சத்தியாக்கிரகம் தொடங்கியதாகக் காந்தியார் உண்மையை ஒப்புக் கொண்டார்; இது காந்தியாரின் சனாதனப் போக்கையே காட்டுகிறது என்று பெரியார் எடுத்துக் காட்டினார்.
பக். 151

– தொடரும்